کمانگاهی به تاریخ آخرین نوشته انداختم!امروز . نزدیک به چهار ماه از آخرین به روز رسانی.بنظرم هیچ وقت اینقدر طولانی نشده بود ننوشتن و یا نتوانستن! ویا....خواب زمستانی هم اگر بود باید تا حالا بیدار می شد

یک معبد ودو محراب,.........در منتها الیه شمال غربی اتاق محراب, کوچکی بود.با صلیبی ساده و سیاه رنگ یا به نظرم من سیاه رنگ از چوب.با عکسی از بانویی زیبا که کودکی تپل بر روی زانوانش نشسته که چشم به صورت م

کسی سردار, خان را به یاد داره؟نه؟خوب سردار, خان همونی که یه ماشین درو گر با دوستان براش خریدیم و در سخنرانی اش گفت برای هر فرد یک عدد بیاور! و من هم گفتم سردار, خان مگه قوطی کبریته که برای هر فرد یک عدد

عمه منور!!لابد می گید شما که گفتی عمه نداری؟!! آها مچتو گرفتیم! بعله درسته قبلن هم یه پستی نوشته بودم من و عمه های نداشته ام! یادتان مانده؟خوبه این یکی پست مال خیلی وقت پیش نیست و اغلب دوستان مطمینم

فرهیخته دوستی دارم.انسانی بسیار شریف.با همسر مهربانش از حیوانات ولگرد همه جوره حمایت می کند.حدود ده دوازده تا سگ و شاید بیست تا گربه ولگرد در حاشیه زندگی اش زندگی می کنند.مداوایشان می کند .غذا و امنیت

ساقی غم من بلند آوازه شده

سرمستی من برون ز اندازه شده

با موی سپید سرخوشم

که با غم تو بهار دل تازه شده.

.......

پ.ن: البته روایت دیگری هم هست:

ساقی غمِ من بلندآوازه شدهاست،

سرمستیِ من برون ز اندازه شدهاست؛

با مویِ سپیدْ سرخوشم کز میِ تو؛

پیرانهسرم بهارِ دل تازه شدهاست.

حالما خوش نیست!

انگار به تمام سلولهای بدنمان توهین شده! توهینی که بار ها تجربه اش کرده ایم و هر بار شدتش افزون شده است!

براستی ما در کجای جهان ایستاده ایم؟

گر زحال دل خبر داری بگو

ورنشانی مختصر داری بگو

مرگ را دانم ولی تا کوی دوست

راه اگر نزدیکتر داری بگو

.....